نخلستانهاى آنها را در بويره سوزاند . آنها گفتند : محمد ! تو از فساد و تباهكارى نهى مىكردى پس قطع درختان و سوزاندن آنها براى چيست ؟ در اين هنگام خداوند آيهء زير را نازل فرمود : « ما قَطَعْتُم مِن لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى أُصُولِها فَبِإِذْن اللَّه وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِين » « 230 » لينه واحد لين است كه نوعى از خرماست . روايت مىكنند كه كلا شش نخل بريده و سوزانده شد و خداوند در دل آنان هراس افكند . از اين رو گفتند : ما از سرزمين تو بيرون مىرويم . پيغمبر ( ص ) پاسخ داد : امروز اين سخن را نمىپذيرم . بلكه بايد بيرون برويد و از تمام اموالتان تنها به اندازهء بار يك شتر همراه ببريد آن هم بدون اين كه حق بردن ابزار جنگى خويش را داشته باشيد . آنها اين شرط را پذيرفتند . يهوديان خانه‌هاى خود را هم به دست خويش ويران مىساختند . آنها درها و چهارچوبها و . . . را نيز خراب مىكردند تا مسلمانان نتوانند از آنها استفاده كنند . مسلمانان نيز هر چه بود خراب مىكردند و فرمودهء خداى تعالى به همين امر اشارت دارد : « هُوَ الَّذِي أَخْرَج الَّذِين كَفَرُوا مِن أَهْل الْكِتاب مِن دِيارِهِم لِأَوَّل الْحَشْرِ ما ظَنَنْتُم أَن يَخْرُجُوا وَ ظَنُّوا أَنَّهُم مانِعَتُهُم حُصُونُهُم مِن اللَّه فَأَتاهُم اللَّه مِن حَيْث لَم يَحْتَسِبُوا وَ قَذَف فِي قُلُوبِهِم الرُّعْب يُخْرِبُون بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِم وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِين فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ وَ لَوْ لا أَن كَتَب اللَّه عَلَيْهِم الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُم فِي الدُّنْيا وَ لَهُم فِي الْآخِرَةِ عَذاب النَّارِ ذلِك بِأَنَّهُم شَاقُّوا اللَّه وَ رَسُولَه وَ مَن يُشَاق اللَّه فَإِن اللَّه شَدِيدُ الْعِقاب » . « 231 » يهوديان به خيبر و برخى از آنها به شام رفتند . حيى بن اخطب و سلام بن ابو الحقيق و كنانة بن ربيع بن ابو الحقيق از جمله كسانى بودند كه رهسپار شام شدند . آنها ششصد بار شتر با خود بردند . رسول خدا ( ص ) در قلعه‌هاى بنى نضير پنجاه زره و پنجاه كلاه‌خود و چهل شمشير يافت و آنها را به غنيمت برداشت . غزوه بدر الموعد اين جنگ در آغاز ماه ذىقعده ، چهل و پنج ماه گذشته از هجرت پيغمبر ( ص ) روى داد . اين جنگ را

--> ( 230 ) حشر / 5 ؛ آن چه بريديد از خرمابنهاى گرانمايه يا آن چه كه آن را همچنان پابرجاى رها كرديد ، به فرمان خدا بود تا فاسقان را خوار گرداند . ( 231 ) حشر / 2 - 4 ؛ اوست كه از اهل كتاب آن كسان را كه كافر بودند ، براى راندن نخستين ، برون كرد ، شما گمان نداشتيد كه بيرون روند و آنها نيز گمان داشتند كه قلعه‌هايشان در قبال خدا نگهدارشان است و ( عذاب ) خدا از آنجا كه احساس نمىكردند به ايشان رسيد و هراس به دلهاشان افكند كه خانه‌هايشان را به دست خودشان و به دست مؤمنان ويران كنند . پس اى صاحبان نظر عبرت گيريد ، اگر نه خدا براى آنها برون شدن را مقرر كرده بود ، در دنيا و آخرت عذاب آتششان مىكرد ، چنين شد زيرا آنها مخالفت خدا و پيغمبر وى كردند و هر كه مخالفت خدا و رسول وى كند ، خدا سخت مجازات است .